روانشناسی

روانشناس چه تفاوتی با روان‌پزشک دارد؟

روانشناس و روان‌پزشک، هر دو در حوزه سلامت روان فعالیت می‌کنند اما وظایف و شیوه کار آن‌ها باهم تفاوت‌هایی دارد. بسیاری از افراد تفاوت روانشناس و روان‌پزشک را نمی‌دانند و بعضاً ماه‌ها و حتی سال‌ها مسیر درمانشان را اشتباه پیش برده‌اند.

در این مطلب سعی داریم به تفاوت این دو تخصص بپردازیم که در صورت لزوم به کدام‌یک مراجعه کنیم.

روان‌پزشک

روان‌پزشک یا متخصص اعصاب باید دوره پزشکی عمومی را بگذراند و بعد در تخصص اعصاب و روان یا روان‌پزشکی تحصیل کند. بعد از گذراندن این دوره‌ها که حدود چهار سال طول می‌کشد، درواقع روان‌پزشک اجازه درمان و تجویز دارویی دارد. ضمن اینکه اگر دوره‌های مشاوره را گذرانده باشد، علاوه بر تجویز دارو در صورت لزوم اجازه بستری کردن بیمار را هم دارد.

روانشناس

روان‌پزشکان در مورد مشاوره و درمان‌های غیر دارویی هم می‌توانند فعالیت کنند. اکثر روان‌پزشکان علاوه بر درمان دارویی، روان‌درمانی اعم از شناخت درمانی، رفتاردرمانی، روان‌شناختی و… را نیز انجام می‌دهند.

روانشناس

روانشناس در دوره دبیرستان در رشته علوم انسانی و در دانشگاه در رشته روانشناسی تحصیل می‌کند.
آن‌ها ابتدا لیسانس روانشناسی را می‌گیرند که شامل روانشناسی بالینی، عمومی و انواع روانشناسی‌های دیگر است و بعدازآن مقطع فوق‌لیسانس را می‌گذرانند. پس از گرفتن مدرک کارشناسی ارشد و دکتری، روانشناسان اجازه داشتن مطلب یا فعالیت در مراکز مشاوره را دارند.

 

روانشناسی بالینی یکی از شاخه‌های روانشناسی بوده که بیشتر بر درمان تأکید دارد. هدف روانشناسی بالینی کمک به مراجعان برای درمان آن‌هاست و روان‌درمانی برای حصول نتیجه استفاده می‌گردد.

در روانشناسی بالینی یا همان رشته مشاوره، روش‌های مختلف مشاوره و درمان‌های غیر دارویی آموزش داده می‌شود. روانشناس و روان‌پزشک باید این دوره را به‌صورت طبی در دوره‌های آموزشی تکمیل کنند. در روان‌شناختی، یک درمان روانکاوی و تحلیلی هم هست که متخصص بهتر است خودش هم مورد روانکاوی و تحلیل قرارگرفته باشد تا بتواند این کار را انجام دهد.

روان‌درمانی روش‌های متفاوتی دارد ازجمله:

  • شناخت درمانی
  • رفتاردرمانی
  • طرح‌واره درمانی
  • درمان‌های تحلیلی
  • بازی‌درمانی
  • غیره

 

تمام افراد می‌توانند در مراحل مختلف زندگی خود اعم از دوران بلوغ، انتخاب همسر، تربیت فرزند، افسردگی، تعاملات اجتماعی و … از کمک و راهنمایی روانشناس خود استفاده کنند. بدیهی است که افراد نمی‌توانند همه مسیرها را بدون اینکه مطالعه یا اطلاعاتی داشته باشند به‌درستی بدانند و انتخاب کنند.

چه زمانی باید به روانشناس یا مشاور مراجعه کرد؟

افرادی که دچار اضطراب یا علائم افسردگی خفیف، وسواس، فوبیا یا خیلی از مشکلات دیگر روان‌شناختی باشند نیازمند مراجعه به روانشناس یا روان‌پزشک هستند. بعضی از این موارد در حدی که خفیف تا متوسط باشد، با روان‌درمانی و مشاوره‌هایی که متناسب با روحیه و دیدگاه فرد باشد، انجام می‌شود.

در مواردی که شدت بیماری روبه افزایش است و نیاز به مداخله دارویی دارد، مشاوره نیز می‌تواند کمک بسزایی در بهبود فرد داشته باشد؛ اما در مواردی هم علائمی مانند توهم‌های متعدد افت عملکرد فردی، توهم‌های دیداری، شنیداری، بدبینی، پرخاشگری‌های غیرقابل‌کنترل، وسواس‌های شدید، اضطراب‌های شدید و… ایجاد می‌شود که نیاز به درمان‌های دارویی دارد و باید توسط روان‌پزشک درمان صورت پذیرد.

 

چه زمانی بیمار باید در بیمارستان بستری گردد؟

در مواردی که بیماری فرد خیلی شدیدتر شود به‌طوری‌که ممکن است برای دیگران و خود فرد خطرآفرین باشد، نیاز است بیمار در بیمارستان بستری گردد که این موضوع هم در حیطه اختیار روان‌پزشک است.

در شرایطی که بیمار بستری می‌شود، حضور یک روانشناس و مددکار اجتماعی در کنار روان‌پزشک بسیار مؤثر و ضروری است. این گروه پزشکی باعث درمان چند جانبه‌ای می‌شوند و درمان قطعی‌تری را برای بیمار رقم می‌زند. درمان‌های تحلیل هم خیلی در شناخت بیمار کمک می‌کند.

البته کسانی باید این کار را انجام بدهند که دوره‌های آموزشی را گذرانده باشند و تجربه کار داشته باشند و زیر نظر یک متخصص مجرب، دوره‌ها را به‌صورت عملی گذرانده باشند تا بتوانند به مراجعه‌کنندگان این خدمات را ارائه دهند.

 

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن