روانشناسی

ترس از بیمار شدن و راه‌های غلبه بر خودبیمارانگاری!

ترس از بیماری یا خودبیمارانگاری یا هیپوکندریا (Hypochondriasis) نوعی وسواس فکری است که در اصطلاح پزشکی برای افرادی به کار می‌رود که علی‌رغم بیمار نبودن، خود را مریض می‌پندارند. این افراد درحالی که تمام معاینات پزشکی‌شان از صحت کامل آن‌ها خبر می‌دهد؛ اما بازهم خود را مریض می‌دانند و باور دارند که به زودی این بیماری آنان را به‌کام مرگ خواهند کشاند.

بیمار

مبتلایان به خودبیمارانگاری ممکن است با خواندن یا شنیدن مطالبی درباره بیماری، یا بیمار شدن یک فرد آشنا یا با مشاهده و احساس رویدادهای بدنی خود وحشت زده شوند، نگرانی درباره بیماری ترس‌آور اغلب به ویژگی اصلی فرد، موضوع گفتگوهای روزمره و واکنش فرد به فشارهای روانی زندگی تبدیل می‌شود.

علائم

  • ترس و نگرانی شدید از بیمار شدن و یا بیمار بودن
  • علایم جسمانی بیماری موجود نیست
  • اضطراب زیاد در مورد سلامت خود و اطرافیان و به راحتی احساس خطر کردن
  • انجام آزمایشات مکرر پزشکی، چک کردن بدن برای غده و درد و زخم و یا دوری کردن و احتراز از دکتر و خدمات درمانی
  • این اضطراب در ۶ ماه گذشته تجربه شده و تا کنون ادامه داشته
  • هیچ بیماری دیگری دلیل این اضطراب نیست

بیمار

شرح بیماری

بیماری خودبيمارانگاري، دارای سه بُعد است که عبارتند از اشتغال ذهنی، ترس از بیماری و اظهارنظر غلط در مورد ابتلا به بیماری علي‌رغم نظر پزشك و نيز اعتقاد به داشتن بیماری مي‌باشد كه اشتغال ذهنی در خود بیمارانگاری ممکن است به کارکردهای بدنی مانند ضربان قلب، تعریق، یا حرکات دودی لوله گوارش، نابه‌ هنجاری‌های جسمی مبهم و نامشخص مانند قلب خسته، رگ‌های دردناک مربوط باشد.

این بیماری یکی از آزاردهنده‌‌ترین وسواس‌هایی است که باعث نگرانی شدید و‌ رفتارهای کنترل گرایانه و محدود کننده نسبت به اطرافیان فرد مبتلا نیز می‌گردد.

این وسواس عمدتا با مریضی و یا حادثه و یا فوتی برای یکی از اطرفیان شروع شده و از آن پس بطور روز افزونی در ذهن و رفتار فرد گسترش می‌یابد.

درمان بیماری

درمان قطعی این بیماری تنها توسط گذراندن دوره‌ها و مهارت‌های مربوط به کنترل ترس و فوبیا و افزایش توان روانی فرد می‌باشد. همچنین برای درمان آن می‌توان از داروهای ضداضطراب و ضدافسردگی نیز استفاده نمود.

مبتلایان به این اختلال، اغلب معتقدند به آنها توجه کافی نمی‌شود و ممکن است به طور مبرم در برابر ارجاع به مراکز بهداشت روانی مقاومت کنند، این بیماران همیشه یک کیسه پر از انواع رادیوگرافی، نوارهای قلبی و مغزی، تست ورزش، سونوگرافی و جواب آزمایش به همراه خود داشته و گاهی نيز دچار حمله‌های وحشت‌زدگی می‌شوند که در اثر نگرانی‌های خودبیمارانگارانه رخ مي‌دهد.

فرد مبتلا به خودبیمارانگاری با بیماری خود اشتغال‌ذهنی، اغلب زندگی خود را صرف درمان و توجه ویژه‌ به بدن خود می‌کند از این رو زندگی خانوادگی آنان ممکن است مختل شود، زیرا اشتغال ذهنی با عملکردهای فردی در زندگی آنان تداخل داشته و سبب عدم موفقیت شغلی او می‌شود.

اگر این علائم را در خود و یا یکی از نزدیکان خود مشاهده نمودید ابتداع سعی کنید به او قوت قلب دهید و در گام بعدی او را به یک روانشناس یا روانپزشک معرفی کنید.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن