روانشناسی

دلیل رواج و آسیب های تک فرزندی چیست ؟

تک فرزندی

تک‌ فرزندی یکی از مسائل آسیب‌زای دهه‌های اخیر است. تک‌‌فرزندی موضوعی است که در سه سطح، فرزندان، خانواده‌های تک‌فرزند و جامعه، آثار مهمی از خود باقی می‌گذارد. در روزگاری که خیلی از زوج‌ها ترجیح می‌دهند تنها یک فرزند داشته باشند، تربیت کودکی سالم، مستقل و توانمند کار ساده‌ای نیست. تک فرزندی با پیامدهای منفی خود تمام دوران‌های زندگی فرد را تحت تاثیر قرار داده و موجب تنهایی می‌شود.

دلیل رواج تک فرزندی چیست ؟
دلیل رواج تک فرزندی چیست ؟

دلیل رواج تک فرزندی چیست ؟

سر و کله اپیدمی تک فرزندی در خانواده‌های ما زمانی پیدا شد خانواده‌ها فکر می‌کردند که با داشتن یک بچه می توانند علاوه بر تربیت یک انسان موفق، خودشان هم مجالی برای رشد و پیشرفت هر چه بیشتر پیدا کنند. غافل از اینکه از معایب تک فرزندی غافل بودند.
تک فرزندی و تنهایی به معضلی برای کودکان و نوجوانان تبدیل شده است. افرادی که خواهر یا برادری ندارند همواره حسرت‌های عاطفی را در زندگی خود تجربه خواهند کرد.

امروزه به علت مشکلات فراوان جامعه تک فرزندی بسیار رایج شده است. برخی خانواده‌ها به دلیل مشکلات اقتصادی به تک فرزندی روی آورده‌اند. برخی دیگر به دلیل سختی کشیدن در برخورد با فرزند اول، تمایلی به داشتن فرزندان بیشتر ندارند. برخی از خانواده‌ها نیز تحت تأثیر محیط قرار گرفته‌اند و تک‌فرزندی را انتخاب می‌کنند. این گرایش، از آسیب‌های جامعه ما است که باید این امر واکاوی شود.

 

آسیب های تک فرزندی
آسیب های تک فرزندی

 

آسیب های تک فرزندی :

1. فرزندسالاری:

در خانواده‌های تک‌فرزندی، بیش از حد به خواسته‌های فرزند توجه میشود. این‌گونه کودکان غالباً حساس، زودرنج، پرتوقع و کم‌صبر هستند. نمی‌توانند عواقب اشتباهات خود را بیازمایند و مسؤولیت عمل خود را بپذیرند.

2. انتظارات غیرمنطقی دو طرفه :

وقتی همه امکانات و توجهات به یک نفر اختصاص دارد، به همان میزان، سطح انتظارات و توقعات از او نیز بالا می‌رود.
والدین سعی دارند همه آرزوهای دست‌نیافته‌ی خود را در تنها فرزند خود تحقق ببخشند.

3. تنهایی همنشین کودکان تک فرزند :

نبود خواهر یا برادر و تنها بودن موجب وجود حسرتی همیشگی در وجود تک فرزندان خواهد شد. همچنین وقتی کودکان تک‌فرزندخانواده تشکیل می‌دهند و صاحب فرزند می‌شوند، فرزندان آن‌ها همواره با سؤال‌هایی نظیر «چرا من خاله، دایی، عمه یا عمو ندارم» مواجه می‌شوند و همین موضوع به ایجاد حس تنهایی در فرزندان والدین تک فرزند می‌شود.

4. نبود الگو در خانواده برای افراد تک فرزند :

افراد و کودکان تک فرزند قادر به کسب تجربه از اشتباهات خواهر یا برادر بزرگ‌تر خود نخواهند بود.

5. حسرت نبود یک حامی :

نبود فردی حامی و پشتیبان امری است که بسیاری از افراد تک فرزند در طول زندگی خود کمبود آن را حس می‌کنند. این موضوع چه در دوران کودکی وچه در دوران بزرگسالی تک فرزند‌ها حس می‌شود.

6. بلوغ زودرس :

اگر فرزند تک باشد به ناچار باید در کنار بزرگسالان پرورش یابد. این کودک یک دفعه پرشی به دوران مسئولیت پذیری بزرگسالان خواهد داشت. وی از لحاظ روحی و روانی بسیار سریعتر رشد کرده و دنیا را از دید بزرگسالان می بیند.

7. شکنندگی :

بچه هایی که تک فرزند بودند، به دلیل اینکه خواهر یا برادری نداشتند که رقابت کردن سالم را با او تمرین و تجربه کنند با مشکلاتی در زمینه پذیرش واقعیت های زندگی روبه رو می‌شوند. در حالی که اگر خواهر یا برادری داشتند، داشتن رقیب را بهتر درک می‌کردند و بهتر از عهده موقعیت هایی که مستلزم رقابت و پا فشاری هستند بر می آمدند.

8. پشت گرمی کمتر :

بچه ها رازها و حرف هایشان را قبل از آنکه به پدر و مادرشان بگویند، با خواهر و برادرانشان در میان می گذارند. همینطور خواهر و برادرها بزرگترین سرمایه حمایتی برای روزهای سخت آینده هستند.

9. عدم رشد اجتماعی:

متخصص کودکان و روانکاو معروف انگلیسی، بر این باور است که ارتباط با خواهر و برادر، نقش مهم و اساسی در رشد و شکوفایی کودک ایفا می‌کند.

10. زیر ذره بین بودن :

بچه هایی  که تک فرزند هستند، در مرکز توجه والدین قرار دارند و این توجه زیاد باعث می شود که این بچه ها همیشه با یک جور اضطراب زندگی کنند.

11. عدم استحکام خانواده :

نبود فرزند یا حتی تک‌فرزندی در خانواده‌ها، سبب ایجاد فضای خالی در میان اعضای خانواده و بعضاً باعث بی‌علاقگی و تضاد در زندگی مشترک می‌شود.

12. اضطراب و استرس والدین :

این خانواده‌ها همواره نگران هستند و فکر می‌کنند که اگر خدای ناکرده مشکلی برای این یک کودک به وجود بیاید، هیچ کاری از آن‌ها ساخته نیست. این والدین همواره زندگی پراسترسی دارند و از به وجود آمدن یک اتفاق، نگران هستند.

13. آسیب‌های تک فرزندی دامن‌گیر والدین :

نداشتن خواهر و برادر نه تنها بر زندگی خود فرد آسیب نمی‌زند بلکه در بزرگسالی نیز دامن‌گیر والدین خواهد شد. در خانواده‌های دارای یک فرزند با دور شدن آن فرد از خانواده والدین نیز به کلی تنها شده و به تدریج آسیب‌پذیر خواهند شد.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن