ادبیشعر

شعر بی رنج بردم بدین سال سی از فردوسی 

دلنوشته ی ادبی

شعر بی رنج بردم بدین سال سی از فردوسی 

بناهای آباد گردد خراب
ز باران و از تابش آفتاب
پی افکندم از نظم کاخی بلند
که از باد و باران نیابد گزند
برین نامه بر عمرها بگذرد
بخواند هر آن کس که دارد خرد
بسی رنج بردم بدین سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی
جهان کرده­ام ازسخن­چون­بهشت
از این بیش تخم سخن کس نکشت
چو این نامور نامه آمد به بن ز من
روی گیتی شود پر سُخُن
نمیرم از این پس که من زنده­ام
که تخم سخن را پراکنده­ام
هرآن کس که دارد هـُش­و رای­ودین
پس از مرگ، بر من کند آفرین

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن